در اين موقع ، ظفرخان به پاس خاطر او اجازهء مراجعت داده ، او را به انعام و اكرام از نقد و جنس بنواخت . صائب مدتى در مشهد و قم و قزوين و اردبيل و يزد و تبريز به سر برده و سرانجام به اصفهان مراجعت نمود . صائب در هند معروف به مستعد خان بوده و چون به اصفهان آمد ، در عهد شاه عباس ثانى ( 1077 - 1052 ) ملقب به ملك الشعرا گرديد . صائب در شعر و شاعرى داراى سبكى مخصوص است كه در بين ادبا به سبك هندى شهرت يافته و براستى آن را بايد سبك اصفهانى خواند . در اين شيوه شعر ، شاعر مضمون‌سازى و باريك‌انديشى و نازك‌كارى مىكند و پند و اندرز مىدهد و آن را با امثال و تشبيه همراه مىنمايد . صائب در سال 1086 در اصفهان وفات يافته و در تكيه و باغ خود در كنار نهر نياصرم مدفون گرديده است . نصرآبادى ( حدود 1027 - 1100 ) - ميرزا محمد طاهر نصرآبادى ، شاعر ، اديب و نويسنده ، از جملهء كسانى است كه با تأليف گرانبهاى خود به نام تذكرهء نصرآبادى نام عده‌اى قريب يك‌هزار نفر از علما و وزرا و شعرا و خوشنويسان را براى هميشه زنده نموده و اگر كتاب او نبود ، نام و آثار بسيارى از اينان فراموش گرديده و ما را از آن‌ها اطلاعى نبود . نصرآبادى از خاندانى دانشمند و اديب ، كه عموما اهل قلم و در دستگاه دولت صفوى و قبل از آن‌ها وارد بوده‌اند ، مىباشد . يكى از اجدادش ، خواجه صدر الدين على نصرآبادى است كه در عهد گورگانيان در اصفهان حكومت داشته و در قريهء نصرآباد مولد خود مدرسه‌اى بنا نموده و براى آن موقوفاتى زياد معين نموده كه از بين رفته و مدرسه خراب گرديده ولى سردر آن باقى است . اين مدرسه در جنب خانقاه شيخ ابو القاسم عارف نصرآبادى است . ساير افراد فاميل او نيز عموما اديب و شاعر بوده و نصرآبادى در تذكرهء خود نام چند نفر از آنان را مىبرد . ميرزا طاهر شاعر و اديب بوده و به سبك هندى ، كه در آن عصر در ايران و هند رواج داشته ، شعر مىگفته و در لغز و معما و تاريخ نيز مهارت